Alatoran_header  
Əsərlər > Azad Yaşar > Hamı və heç kim > Gözlərim yoldadır

Bir vaxtlar mən səni sevirdim…
ancaq
ayrıldı yolumuz, mənzillərimiz.
Necə özgələşdik, yadlaşdıq?
Necə?
De, necə
soyudu dost əllərimiz?

Məhəbbət - ümiddir,
yaşamaz onsuz,
sənsə
anlamadın könlüm deyəni.
Mənim ilk sevgimdin -
ləkəsiz, donsuz -
gözüm görə-görə
itirdim səni.

Buz kimi olardı əllərin bütün.
gülərdin:
"Qəlbim də belədir - soyuq.
Yanmarıq bir yerdə,
yanmamız çətin -
birimiz - alovuq,
birimiz - suyuq!"

Mənsə arxalanıb eşqin adına
düşündüm:
"Soyuqluq
çox çəkməz yəqin.
Birlikdə isinər sevgi oduna
sənin ürəyinlə
mənim ürəyim."

Həmişə sorardın,
sorardın ki, mən
sənin buz qəlbindən
nə gözləyirəm.
Gözlərim yoldadır…
Bilmirəm nədən
yenə də
hər gecə
sənsizləyirəm.

… Dağları, daşları yandırar, yaxar
indi min harayım,
min ahım mənim.
Anlaram
- dönüncə bir gün yoxluğa -
səni sevməyimmiş
günahım mənim.

Düzü, unutmazdım sevdanı bir an,
görməzdim heç nəyin
öz qiymətini.
Bir sözünə bənddim -
atardım hər an -
ayağın altına…
səadətimi.

Adi sözümə də hazırdı tənən
məni "uşaq" deyə
lağa qoyardın.
İndi anlayıram
ki, buz ürəynən
sən
mənim sevdamı
necə duyardın?!

Yox, yox,
tərk eləməz ilk sevgim məni
ötsə də
onillər göz qırpımı tək.
Dəyanətin varsa -
mənim eşqimi -
onun acığına unutma,
ÜRƏK!

Görüş yerimizə gəlirəm hərdən.
Bilsəm də gəlməzsən,
mən…
gözləyirəm.
Gözlərim yoldadır…
bilmirəm nədən
yenə də
hər gecə
sənsizləyirəm…

                                                   1979