|
Gözünü dan yerinə dikib danışırsan danışırsan danışırsan bilsən də yalan dediyini bilsəm də yalan dediyini - danışırsan. Sən üfüqlərə baxırsan indi başını dik tutub, mən isə xəcalətdən yerə… Orada, arxa qatımda, qüruba enişi sənin gözlərində əks olunan günəşə bənzəyir indi dostluğumuz, sən zülmətə, gedər-gəlməzə ötürürsən onu baxışlarınla, son kərə fatihə verirsən mərhumun ruhuna. Mən isə başımı sallamışam aşağı, daş kimi bərkiyən yumruğum tərləyib - duyuram, kirpiklərim isə qurudur hələ də. Yəqin unutmusan: dözmək - nifrət əlamətidir laqeydlik - nifrət əlamətidir susmaq - nifrət əlamətidir Şərqdə. 1993 |
