Alatoran_header  
Əsərlər > Azad Yaşar > Hamı və heç kim > Şərq üslubunda dəfn mərasimi

Gözünü dan yerinə dikib
danışırsan
danışırsan
danışırsan
bilsən də yalan dediyini
bilsəm də yalan dediyini -
danışırsan.

Sən üfüqlərə baxırsan indi
başını dik tutub,
mən isə xəcalətdən yerə…

Orada,
arxa qatımda,
qüruba enişi sənin gözlərində əks olunan
günəşə bənzəyir indi dostluğumuz,
sən zülmətə, gedər-gəlməzə ötürürsən onu
baxışlarınla,
son kərə fatihə verirsən
mərhumun ruhuna.

Mən isə
başımı sallamışam aşağı,
daş kimi bərkiyən yumruğum tərləyib - duyuram,
kirpiklərim isə qurudur hələ də.

Yəqin unutmusan:
dözmək - nifrət əlamətidir
laqeydlik - nifrət əlamətidir
susmaq - nifrət əlamətidir
Şərqdə.

                                                                              1993