|
Bir vaxtlarım vardı qəzəblənəndə dişlərim oyulurdu, mən də danışırdım, gülürdüm həsrətsiz, acısız şerlər yazırdım yuxular görürdüm sevda dolusu iynənin gözündən keçirirdim sapı… Bir vaxtlarım vardı çağırsam - dönməz, dönsə - elə yaşayammaram zaman həmin zaman deyil. Bir vaxtlarım vardı sanki bayaq ötdü. Bir vaxtlarım vardı - öldü!!! İndi danışıb-gülməsin, sevda şerləri yazmasın - ölənlərə yasaqdır bunlar. Bir vaxtlarım vardı bütün itirdiklərimiz kimi əziz - tapılsa, göz üstə qoyulası - sanki bayaq ötdü (öləsən, canım, lap nağıl kimi danışıram). Bir vaxtlarım vardı yorulmaram haqqında danışmaqdan. 1988 |
