|
Kimsəyə açılmaz bu qapı. Heç yerə açılmaz bu qapı. Nə vaxtdır açılmaz bu qapı. Yox, daha açılmaz bu qapı! Gəlməz bir səs belə içindən. Qocalar sükutla baş-başa. Susduqca qonşusu divar tək, hasar tək heç nəylə seçilməz onlardan. İçində dustaqdır o yazıq. Gözləri, ağızı kilidli. O elə qapanıb özünə, içinə ayılmaz - bəlkə heç əcəli gəlsə də. Nə qədər ürək var dünyada qapalı, qırılmış, dərbədər. Qırx qapı ardında nadandan yaralı ruhunu gizlədər. Unutmuş açılmaq xislətin, özüylə həm dostdur-əğyardır. Heç yerə açılmaz qapılar kim bilir, bəlkə də əslində QAPI yox, - eləcə DİVARdır! 1982-2001 |
