|
səhərlər üzümə çırpılan külək – dərddir dərdi yarıb yerimək dərdi yaşamaqdan fərqli bəlkə də çətin bəlkə də asan bilmirəm hələ ki səhərlər çəpərlərin günəşə saçlarını daramalarına arvadların həvəslə torpağın üzünü jrmaqlamağına sevinə bilirəm susub içimdəki qırıq sevgilər belə - başlarını yuxarı ulamaq istəyəndə qaldırır yiyəsiz itlər kimi |
