Alatoran_header  
Əsərlər > Rasim Qaraca > Yol

Navahı kəndi ilə
Hacıqabul arasında
indi İpək Yolunun keçdiyi
boyük yolun kənarında
köhnə
yapalaq bir yeməkxana var.
Cəmi bircə dəfə
yemək yemişəm
həmin yeməkxanada
uzun səfərdən qayıdıb
evə çata-çatda
axşam çağı
Ət Əlinin kəsdiyi
yağlı qoyun kababının
dadına baxmışam.
Əgər bir də
həyatım boyu
buralardan getsəm
məsələn Rusiyaya
ya da, nə bilim
axır ki hara olursa olsun
uzaq bir yola çıxsam
evdən ötrü burnumun ucu göynəsə
günlərin bir günü
bir möcüzə əsəri
3 min kilometri arxada qoyub
geri qayıtsam
cəmi yarımca saatdan sonra
ürəyim istəyən adamları
təsəvvür edin
anamı görmək imkanım olsa
bir zaman olduğu kimi
maşını əylədib
Hacıqabul yolundakı
həmin o nimdaş yeməkxanada
bir ayağının altına
kibrit qutusu qoyulmuş
masanın arxasında
bizim tərəflərdə Cılfır Ramiz deyilən
məktəb yoldaşım
taksi şoferi ilə
adama yüz-yüz araq vurub
üstünə reyhan səpilmiş lüləkabab yeyərək
qürbətin acısını canımdan çıxarmadan
həyatda bütün arzularına çatmış adam sayağı
arın arxayın
bir siqaret də püflədib
açıq havada bozaran harami dağlarını
ürək dolusu seyr etmədən
yola düşməyəcəm.
Maşınlar vıy-vıy ötdükcə
yol kənarında göbələk satan uşaqlara baxıb
gülməli də olsa
elə buradaca
həyatın mənasını düşünəcəm
üsətəlik
anam da
artıq bu dünyada olmasa…