Alatoran_header  
Əsərlər > Sevinc Pərvanə > Akvarium

sənsizliyin üçüncü gecəsi...
özümə sarılıb qollarım
çalım-çarpaz

pəncərəm sığmır çərçivəsinə
kədərdən əyilən üzümə baxmaqdan
əlim işə yatmır
otağın ortasına düşüb qalmış
süpürgəm də
darıxmaqdan ilişir mənə
hər keçəndə

artıq fərqi yox ki
qorxulara tüpürmənin
ən böyük qorxum sənsənmiş elə

masamın üstündə
darıxmaqdan çığırır kitab-dəftərim

ağlaya-ağlaya
göz yaşıyla doldurub otağı
boğmaqdayam özümü otağımdaca
tavanım başıma döyür
mən akvarium balığı ola bilmirəm