|
*** Harda qalmısan, ququ quşu? Yadına sal, baharın necə nəfəs dərdiyini Gavalılar çiçək açmağa başlayanda. *** Söyüd ağacı başını əydi və yuxuya daldı, Mənə elə gəlir ki, onun ruhudur Budağındakı bülbül *** Kədər səni alanda daha artıq hiss edirsən Şərabın müdrikliyini Yalnız kasıbçılıqda anlayırsan Pulun ilahiliyini *** Qulaq kəsilirəm dolunun səsinə Təkcə mənəm burada dəyişməyən, Bu qoca palıd ağacı kimi. *** Uzaqlarda tətrik səsi Boş yerə özünü yorur. İndiki zamanda Şairlər yaman çoxalıb. *** Şair Sempunun xatirəsinə Sənin məzarına Müqəddəs lotos yarpaqlarını deyil Bir dəstə çöl otu gətirdim. *** Dosta uğurlu yol arzusu Eh, unutmadınsa əgər sən şairi, Sayo-no Nakayama dağlarında öz-özünə de: Bax elə buradaca o kölgəyə çəkilmişdi! *** Şıq-şıq səs gəldi birdən İçimdə dil açdı kədər… Şaxtalı gecədə bambuk. *** Pəncərəmdən baxdı ay Nur saldı dörd bucağına Mənim bu darısqal komamın. *** Qürbətdə Nazik alov dilimi,- Lampanın yağı donub. Ayılırsan…Kədər, kədər! *** Avaragor qarğa, baxsana! Hanı sənin köhnə yuvan? Qaysı gül açdı hər tərəfdə. *** Kəpənəklərin uçuşu Oyandırır sakit zəmini Günəşin istisində. *** Seyrinə dalmışıq ayın. Nəhayət nəfəsimizi ötürürük!- Bulud keçib gedir. *** Vıyıldayır payız küləyi! Yalnız çöldə gecələdiyiniz zaman Başa düşəcəksiniz şerlərimi. *** Səhər açılmış sarmaşıqlara Uçur kədər dolu vızıltıyla Yarımcan mğmığa. *** Təlaş içərisində Xrizantem şehi içən bu kəpənək Bir payız daha yaşamaq istəyir. *** Çiçəklər soldu. Toxumları tökülüb düşür Sanki göz yaşlarıdır… *** Sərt külək əsib əsib Bambuk meşəsində gizləndi Bir az sakitləşdi elə bil. *** Kohnə qobu Suya atıldı qurbağa Səssizlikdə ləpələrin marçıltısı. *** Nə qədər qar gördük indiyədək, Ancaq elə buz ürəkli oldular hər zaman- Yam-yaşıldır qayın ağaclarının yarpaqları! *** Diqqətlə bax! Quşəppəyi çiçəklərini görəcəksən Çəpərin altında ! *** Oyan, oyan artıq! Gəl mənə yoldaş ol, Yatmış kəpənək *** Qərbi əyalətə getmiş dosta Qərb və ya şərq Eyni bədbəxtlik hər tərəfdə Külək hər yerdə eyni cürə üşüdür *** İlk qar düşdü səhər erkən. Azacıq əydi Nərgiz yarpaqlarını *** Bir az şərab içdim, Ancaq yuxum daha da qaçdı… Gecə yağan qar. *** Su elə soyuqdur ki! Uyuya bilmir qağayı, Dalğalar üzərində ləngər vuraraq. *** Çatırdayıb partladı bardaq: Gecə donmuşdu içərisindəki su. Diskinib ayıldım birdən. *** Şəhərdə yeni il bazarı. Heç olmasa bir dəfə gedə bilsəydim! Özümə tənbəki çubuğu alardım. *** Ay yoxsa səhər qarı… Öz istədiyim kimi yaşadım, gözəlliyi seyr edərək. Beləcə başa vururam ili. *** Yeni ildə hədiyyə edilmiş paltarı geyərkən Bu kimdir belə? Özüm özümü tanımadım Yeni il sabahı. *** Ey, çoban bala! Bir az budaq saxla qaysı ağacına, Özünə çubuq qırarkən. *** Dəniz kələmi daha yüngüldür… Qoca satıcı isə çiyinlərində İstridiyyə dolu ağır zənbil daşıyır. *** Vişnə çiçəklri bulud kimi! Çan səsləri gəlir… Uenodan Bəlkə də Asakusadan? *** Gedən dosta Dostum, yadında saxla Gizlənib, gözə görünmür öz kasacığında Qaysı çiçəyi! *** Çiçəyin kasacığında Mürgüləyir bal arısı. Toxunma ona, Dostum sərçə! *** Çölün ucsuz-bucaqsızlığında- Heç nəylə yerə bağlanmadan- Ötür torağay. *** Yola çıxan dosta Quşun tərk etdiyi yuva… Nə qədər kədərlidir mənə Qonşunun boşalmış evinə baxmaq *** Mayı ayı yağış yağır. Bu nədir?- çəlləyin çəmbərimi qopmuş?- Nəsə anlaşılmır gecə yarısı bu səs… *** Anasını itirmiş dosta Evin qarşısında ağ rəngli çəpər Qadının öldüyü yerdə… Soyuq vurur üzümə. *** Nə yaman uzanıb saçlarım, Bax necə arıqlamışam, rəngim göyərib! Aramsız may yağışı. *** Gedək dostlar, May yağışlarının selində üzən Ördək yuvalarına baxmağa! *** Tak-tarak döyür Tənha komanın dirəyini Ağacdələn. *** Bu gün hava açıqdır. Ancaq, hardan çilənir bu damlalar? Göy üzündə bir çəngə bulud. *** Budaqlarımı qırdı külək Şam ağaclarının arasından keçərkən?- Som-soyuqdur ləpəlnən sular! *** Dup-duru bulaq! Ayağımın üstündən qaçdı Balaca yengəc. *** Gül açmış sarmaşığın yanında Günün qızmarında dincəlir xırmançı. Necə də kədərlidir, bizim bu dünyamız! *** Bax elə buradaca sərxoş olub uyumaq Bu çay daşlarının üstündə, Cücərmiş qərənfilə dönüb… *** Dostun yiyəsiz bağında Yemiş becərərdi o burada. İndi qoca bağ səsini çəkib içinə… Axşam düşdükcə soyuyur hava. *** Şair Rikanın şəninə Qaranlıqda şamı yandıranda Elə bil ki şimşəyi Əllərində tutmuşdun. *** Nə qədər sürətlə uçur ay! Donmuş budaqlarda Asılmışdı yağış damlaları. *** Bir gecəliyinə, heç olmasa bir gecəliyinə, Ey gül açan xaqi kolları Qucağınıza alın bu evsiz iti! *** Təkəbbürlə addımlayır Taxıl zəmisində vağ. Kəndə payız gəlib. *** Düyü üyütməkdən Bir anlıq əl saxlayıb kəndli, Ayı seyr edir. *** Bon bayramı keçdi. Axşamlar hələ də zil qara. Cırcıramaların səsi. *** Quraq çöldə solmuş batat yarpaqları. Ayın çıxmasını gözləyir Səbirsizliklə kəndlilər. *** Torpaqdan baş qaldırır yenə Qaranlıqda cansız xrizantemlər, Leysan yağışla döyüldükdən sonra. *** Tamam torpağa sərilmiş Xəstə xrizantem, Ancaq mütləq gül açacaq. *** Buludlar yağışla doldu Təkcə dağ ətəyində, yal boyu. Ağarır Fudzi dağının qarlı zirvvəsi. *** İraqodzaki körfəzi. Qırğı səsi… Varmı bu dünyada Sənin bənzrin? *** Payız taxılı cücərdi. Kahin üçün misilsiz sığınacaq- Çölün ortasında oba. *** Dua et ən gözəl günlər üçün. Qışda qağsı ağacına bənzə Sən öz qəlbinlə. *** Qar, qar, qar… Ancaq elə bil ki, bu il Sonuncu dəfə bədirlənib ay. *** Gecə yolda Şam ağacının budaqlarını yandırıram. Dəsmalımı quruduram ocaqda… Yola çıxıb qışn ayazı. *** Vətəndə Fınxrıb burunlarını təmizləyirlər… Doğma kənd səsi ! Qaysılar cül açır. *** Gül açdı şaftalılar ! Onların arxasınca-bu il- İlk vişnələr göründü. *** Vişnə çiçəklərinə qonaq oldum Nə az, nə çox: İyirmi xoşbəxt gün boyu. *** Əlvida, vişnə çiçəkləri ! Sağ olun gülərüzlə qarşıladığınza görə, Xeyirxah və ürəyiaçıq idiniz, təşəkkürlər sizə. *** Vişnə çiçəklərinin kölgəsi altında Sanki qədim bir əsərin qəhrəmanı idim, Gecə uzanıb yatdım. *** Vişnələr çiçək açdı ! Dan yeri ağarır hər zaman olduğu kimi, Orada, uzaq dağların üzrində… *** May yağışlarının dumanlığında Batmayan tək bircə nəfər var Seta çayının üstündəki körpü. *** Seta çayında işıldaquş ovu Hələ də sayrışır gözlərimdə Dağ vişnələri… Və odlu xətlər çəkir onlara İşıldaquşlar çayın üzərində. *** Bir zamanlar burada bir qala vardı… Onun haqqında ən birinci, qoy Köhnə quyuda çırpınan çeşmə danışsın mənə. *** Payız axşamı Sanki indicə, bu saat Çanlar da səs-səsə verib çalınacaq… Beləcə çalınır cırcıramalar. *** Sanki, kövrək yeniyetmələrdir, Çöldə unudulmuş çiçəklər, Nahaq yerə solursunuz. *** Keyfim yaxşı idi, ansaq sonra Nədənsə kədər aldı ürəyimi… Üzür Balıqçı qayıqlarında işıqlar. *** Təzə evə dair Allaha şükür ev əmələ gəldi ! Dal bağçada sərçələr Sevincək darı dəmləyirlər. *** Biri birinə bənzəyir bütün sarmaşıqlar Payızda balboranılarsa Tamam başqa-başqa ! *** Payız artıq lap yaxında. Sünbül zəmisi və dəniz – Hər ikisi yam-yaşıl rəngdə. *** Darı da, çətənə də – Əsla pis keçinmirlər Eyni çatı altında. *** Yox, yox, mümkün deyil Səni heç nəyə bənzədə bilmirəm, Ey üçgünlük ay ! *** Hərəkətsiz asılıb Göyün tən ortasında bulud… Çox güman ildırımı gözləyir. *** Gör ey, nə qədərdir çöldə onlar ! Ancaq hər birisi də öz bildiyi kimi açar,- Bax elə budur çiçəklərin ən yüksək qəhrəmanlığı ! *** “Atılmış qarı” dağında Yuxuma girdi qədim bir əhvalat: Ağlayır dağlarda atılmış bir qarı, Təkcə aydır onun həmdəmi. *** Gah kimlərəsə “əlvida !” dedin, Gah mənə … Ancaq yolun sonunda Payız çöküb Kiso dağlarına. *** Bütöv bir ömür sərf etdi Bu vəhşi sarmaşıq Asma körpüyə sarılmağa. *** Budaqdan qopub düşdü şabalıd. Ucqar dağları heç görməmiş birinə Hədiyyə aparıram onu. *** Xalq bayramını seyr edən imperator Nintokuya Budur onun ən çox sevdiyi şey ! Millət bayram edir…Bütün həyətlərdə Tüstülənir ocaqlar. *** Dostuma Mənə baş çək Bu tənha günlərimdə ! İlk yarpaq düşdü… *** Tükəndi evdə düyü… Dən yığmaq üçün işlətdiyim alqabağa Qoyuram “qızçiçəyi” gülünü. *** Nə gizlədim axı: Bibərli trəvəz horrası – Budur mənim öynəm ! *** Şika Rika yas tutur öz arvadına Bir adamlıq yorğan. Buz kimi qaranlıq gecə… Ürəksə param-parça ! *** Günahların yuyulma günü Xəfif meh əsdi, Çırpınıb sıçradı balıq… Çayda dəstəmaz. *** Qış günləri kimsəsizəm. Yenə kürəyimi söykəmişəm Daxmanın ortasındakı dirəyə. *** Ata həsrət çəkir öz uşağına Hər şey düşür və cızıldayır. Bir az da keçsə külün dərinliyindəki atəş Sönəcək göz yaşlarından. *** Şimala məktub Yadındamı, necə əylənirdik səninlə İlk qarda? Ah, bilirsənmi, elə bu il də O yenə də öz vaxtında yağdı. *** Qamış biçildi damın üstünə. Unudulmuş qələmələrə Səpilir narın yağış. *** İlk baharda Birdən, nə görsəm yaxşıdır – Pambıq arxalığımın düz çiyinlərindn Titrək hörümçək torları uzanır. *** Yaza bağışlayıram öz evimi Bahar gəldi, sən də öz kirəkeşlərini tapdın Mənim köhnə daxmam: Kuklaların evi olarsan bundan sonra. *** Bahar çəkilib gedir. Quşlar ağı deyir. Balıqların gözü yaşla dolu. *** Günəş batır. Hörümçək torları da Qaranlıqda əriyir… *** Gecə zəngləri çalınır – Onsuz da bu tənhalıqda heç nə eşidilmir. Baharın alatoranlığı. *** «Günəşgözü» dağlarında Ey ilahi eşq ! Yaşıl, təzə-tər yarpaqlara Axır günəşin şəfəqləri. *** Odur – mənim yol işarətim ! Çəmənliyin hündür otları arasında Bir qom samanla adam. *** Uzaqdakı dağlar və bağ Tərpənib hərkətə gəldilər və Yaylaq evinin açıq qapısından içəri doldular. *** Kənddə biçin vaxtı Alaq…Yetişmiş taxıl… Yalnız sevinc gətirir yayda – Tətrik quşlarının səsi. *** Ey, çodar ! Atları çək Bax ora, çölün o biri üzünə ! Tətriklərin oxuduğu o yerə. *** «Ölüm daşının» qarşısında Zəhərlə nəfəs alır qaya. Qızartı çökmüş ətrafdakı otlara. Hətta alov saçır şeh. *** Sayqenin şer yazdığı söyüdün kölgəsində Çöl başdan-başa Cücərmiş otlarla örtldü… Yalnız ondan sonra Mən səni tərk etdim, söyüd ağacı. *** Qədim Sirakava məntəqəsində külək Külək qərbdən əsir, yoxsa şərqdən ? Yaxşısı budur, qulaq asım o Necə vıyıldayır düyü zəmisinin üzərindən. *** Cücərtilərin nə qədər böyüdüyünü gördüm çöldə Düyü zoğları sözlərdən daha mənalıdır. Yaman qaralmısan dedilər mənə, Gör neçə günüm keçdi yollarda ! *** May yağışları Dəfn etdi şəlaləni – Suyun altında qaldı hər şey. *** Kəndli mahnılarına qulaq asıram şimala doğru getdikcə Bax-bax, budur qaynağı Bütün şer sənətinin ! Düyü əkən insanların nəğməsi. *** Adacıqlar… Adacıqlar… Və yüzlərlə qəlpəyə bölünür Yay gününün dənizi. *** Qədim döyüş çölündə Qəhrəmanların yoxa çıxdığı o yerdə Bitmiş yaz çiçəkləri Sanki bir yuxudur. *** Allahın qüdrətinə bax ! Yaşıl düyü zmisinin sərinliyi… Suların şırıltsı… *** Hər tərəf sükut içərisində. Qayaların könlünə dolur Cırcıramaların xəfif səsi. *** Sürətə bir bax ! Moqami çayı toplayıb Bütün may yağışlarını. *** Üç günlük ay «Qaraquş» dağının zirvəsində Sərin meh əsdirir. *** Selin qopacağı yerə Başını əyir söyüd ağacı: Buzlaq axtarır torpağın təkində. *** Sıra buludlar Parça-parça oldular… Əbəs yerə deyil ki, Sənə «Ay dağı» deyirlər. *** Siz bir fərqə baxın ! Dağdan endim və mənə Təzə badımcan verdilər. *** «Daşqın qapısı». Sinəsinə vurur vağ quşunun Soyuq dəniz. *** Günün qızmar istisini Özü ilə apardı Moqami çayı Dənizin dərinliklərinə. *** İlk yemiş, dostlar ! Onu dörd yerə bölək? Yoxsa dilim-dilim doğrayaq? *** Söyüd ağacının budaqlarında Qurudulur xırda xanı balıqları… Üşütdüm ! Sahildə balıqçı komaları. *** Tanabata bayramı ərəfəsində Ulduzlar görüşər bu bayramda, Hətta gecə belə, bayram ərəfəsində Bənzəmir adi gecələrə. *** Mehmanxanada Mənimlə eyni çatı altında İki qız…Xaqi budaqları çiçəklə dolu Və göyün üzündə tənha ay. *** Əcəb qoxusu var yetişmiş düyünün ! Çöllə gedirdim və birdən – Sağ tərəfdə Ariso körfəzi. *** Gənc yaşda ölmüş şair İssyonun təpədəki məzarı önündə Silkələn, ey təpə ! Payız küləyi əsir çöldə – Mənim tənha iniltim. *** Qıp-qırmızı günəş Uzaq düzənliklərdə… Lakin adamı üşüdür Bu payız küləyi. *** Meyvələr budaqdan tökülür… Pırlayıb uçdu sığırçın dəstəsi. Səhər küləyi. *** Musasi düzənliyi hər tərəfdə. Heç bir bulud toxunmur Sənin yol şlyapana. *** Payız çölündə Yağışda islanmış bu yolçu. Lakin, istəsə bir mahnı oxuya bilər. Təkcə xaqi deyil ki, çiçəkləyən. *** Sanemorinin dəbilqəsi Eh, amansız tale ! Bu şanlı dəbilqə altnda indi İndi sisəy ötür. *** Yolda öz şagirdimdən ayrılıram Bundan sonra tək gedəcəm. Şlyapamdakı «Biz iki nəfərik» yazısı… Silirəm onu şehlə. *** Ağ-appaq qayalar Daşlı dağının yamacında Payızın girdabıdır bu ! *** Həyəti süpürmək istədim Getmədən öncə… Məbədin önündə Söyüd yarpaqlarını tökür. *** Dostumdan ayrılarkən Ayrılıq şerini Yazmaq istədim mən yelpicin üstünə,- Əlimdəcə qopdu o. *** Dalğa bir anlığa geri çəkildi. Xırda balıqqulağıların arasında qızarır Xaqi gülünün qopmuş ləçəkləri. *** Kəpənəyin işi bitib O, artıq yaşamayacaq… Nahaq yerə zavallı Əsir payız küləyində. *** Qapını açdım və qərbdə İbuki dağını gördüm. Ona nə vişnə bağları, nə də qar lazımdır, o özü-özlüyündə gözəldir Necə varsa, elə ! Nəyinə lazımdır ay işığı… İbuki dağı. *** Şair Sayqyonun yaşadığı Futami körfəzinin sahilində Bəlkə də nə zamansa Mürəkkəbqabı olmuş bu daş ? İndi ağzınacan doludur şehlə. *** Payızdır, mən evdə təkəm. Nə etməli, böyürtkən toplayım, Ağacdan meyvə dərim. *** Tənha bir ev. Ay… Xrizantemlər… Bunlara üstəlik Bir parça çöl. *** Aramsız soyuq yağış. Üşümüş dişi meymun elə baxır, Sanki, samandan toxunmuş bürüncək istəyir. *** Bağçada qış gecəsi. Sap kimi incə ay göy üzündə, Və cırcıramaların güclə eşidilən səsi. *** Dağ kəndində Sarayda qulluq etmələri haqqında Kahinlərin söhbəti… Ətrafda dərin qar. *** Dağda uşaqlarla oynayıram Haydı, uşaqlar ! Buz tutmuş yarma topunu Biri-birimizə ötürürük. *** Qar dovşan – sanki canlıdır ! Ancaq, bir şey çatışmır, uşaqlar: Gəlin ona bığ düzəldək. *** Söylə mənə, ey qara qarğa, Nə üçün sən bu yerləri qoyub Səs-küylü şəhərə uçursan ? *** Qarın ortasında bir parça ərimiş yer, Orada – açıq bənövşəyi rəngdə Qulançar saplağı. *** Yağır yaz yağışları. Bax, necə də can atır boğazotu yuxarıya doğru Bu unudulmuş cığırda ! *** Pəncərənin altında sərçələr Civildəşirlər, onlara səs verir Damdakı siçovullar. *** Nə qədər incədir təzə açılmış yarpaqlar Hətta burada, bu alaq otlarının üzərində, Unudulmuş evin qarşısında. *** Kameliya ləçəkləri… Bəlkə bülbül düşürmüş Baş örtüyünü çiçəklərin üstündən ? *** Yaz yağışı… Artıq, iki diş yarpaq gətirmiş Badımcan toxumları. *** Qədim çayın üstündə Təzə tumurcuqlarla dolmuş Sahildəki söyüd ağacları. *** Məxmərçiçəyi yarpaqları… Nədəndir onun ətirli rayihəsi Keçmiş günlərdən danışır. *** Mamır bağlamış məzar daşı. Altında – yuxumy, aşkaramı ? Bir səs dua oxuyur. *** Fır-fır fırlanır cırcırama Heç cür qona bilmir Otların əsnək budağına. *** Çan səsləri susdu uzaqlarda, Ancaq axşam çiçəklərinin ətrində Hələ də süzür onun əks-sədası. *** Öz şagirdimə Uzaq ölkələrin yolçusu ! Qayıt gəl, mən sənə göstərim Əsl çiçəkləri. *** Azacıq titrəyir hörümçək torları. Sayko otlarının incə sapları Qımıldanır yarımqaranlıqda. *** Dörd bir tərəfdən Vişnə yarpaqları uçur Nio gölünə sarı. *** Arxada qaldı yaz gecəsi. Vişnə çiçəklərinin dənizinə döndü Ağaran dan üzü. |
